اينترنت چيست ؟
شبكه اي كه از لحاظ مقياس جغرافيايي در سطح جهان گسترش يافته است . اينترنت مخفف كلمات International Network به معناي شبكه جهاني مي باشد.
شبكه چيست ؟
به مجموعه اي از اتصالات بين دو يا چند كامپيوتر و زباني( Protocol) كه اين كامپيوترها به كمك آن با يكديگر صحبت مي كنند شبكه مي گويند. وقتي كه ما دو يا چند كامپيوتر را به يكديگر متصل كنيم به گونه اي كه اين دو بتوانند با هم تبادل اطلاعات كنند در واقع يك شبكه ساخته ايم.
اهداف شبكه :
1- استفاده از منابع مشترك ( اطلاعات ، نرم افزارها و سخت افزارها)
2- به روز بودن اطلاعات
3- جلوگيري از افزونگي اطلاعات
4- تبادل سريعتر و دقيقتر اطلاعات
تقسيم بندي شبكه ها از لحاظ مقياس جغرافيايي :
LAN شبكه محلي : که مخفف Local Aria Network ميباشد ، شبکه اي است با سرعت بالا که به منظور برقراري ارتباط و مبادله داده ها بين کامپيوترها در يک محدوده جغرافيايي کوچک مثل يک اداره ، يک ساختمان و يا يک طبقه از يک برج طراحي شده است.
WAN شبكه بندي وسيع : که مخفف Width Aria Network ميباشد ، جهت مبادله اطلاعات بين فواصل بسيار دور بکار ميرود. اين شبکه ناحيه جغرافيايي وسيعي مانند کل يک کشور و يا کل يک قاره را در بر ميگيرد. شبکه هاي WAN ممکن است از خطوط استيجاري شرکت مخابرات و يا ماهواره هاي مخابراتي جهت مبادله اطلاعات استفاده کنند.
MAN شبکه شهري : که مخفف Metropolitan Aria Network ميباشد شبکه هاي متعددي را که در نواحي مختلف يک شهر بزرگ واقع شده اند ، به يکديگر متصل و مرتبط ميسازد.
تجهيزات لازم براي شبكه كردن :
1- کارت شبکه ( NIC ) که مخفف Network Interface Card ميباشد.
2- رسانه انتقال که مخفف Transmission Medium ميباشد.
3- سيستم عامل شبکه NOS که مخفف Network Operating System ميباشد.
انتخاب تكنولوژي براي شبكه :
پيش از اينكه سخت افزار شبكه خود را خريداري كنيد درباره استانداردي كه ميخواهيد براي متصل كردن شبكه خود به كار بريد، تصميم گيري نماييد. كارتهاي رابط شبكه و كابلهايي كه انتخاب مي كنيد مي بايست از استاندارد انتخابي شما پشتيباني كند.عمدتاً از دو نوع استاندارد شبكه استفاده ميشود. Token Ring و اترنت.
استانداردهاي شبكه
عمدتاً از دو نوع استاندارد شبکه استفاده ميشود. Token Ring و اترنت .
اترنت :
يك تكنولوژي مبتني بر مجادله و درگيري است بدين معنا كه هيچ كنترلي بر كامپيوترهاي انتقال دهنده اطلاعات در شبکه ندارند و زماني كه 2 كامپيوتر همزمان اقدام به ارسال اطلاعات از طريق كابلها ميكنند اين امر منجر به برخورد داده ها ميشود بنابـــراين اطلاعات پس از تاخير به مقصد ميرسند مجادله داده ها ميتواند سرعت يك شبكه شلوغ را كاهش دهد . استفاده از تكنولوژي اترنت ارزانتر از تكنولوژي Token Ring است چرا كه تكنولوژي اترنت وسيله اي براي كنترل كامپيوتر انتقال دهنده اطلاعات ندارد اترنت براي دفاتر اداري كوچك و مصارف خانگي ايده آل است .

Token Ring :
در تكنولوژي Token Ring انتقال داده ها توسط Token ( يك كاربر الكترونيكي = نشانه) كه در حلقه تشكيل دهنده كامپيوترها گردش مي كند ، كنترل ميشود. تنها كامپيوتر داراي Token ميتواند داده ها را انتقال دهد Token پس از انتقال و دريافت داده ها به كامپيوتر بعدي حلقه سپرده ميشود و هيچ گونه مجادله در يك حلقه Token Ring به وجود نمي آيد ، چرا كه هر كامپيوتر نوبت خود را براي انتقال دارد هيچ كامپيوتر ديگري در آن زمان داده ارسال نمي كند.

انواع توپولوژي شبكه
توپولوژي يا همبندي يك شبكه تعيين كننده شيوه كابل كشي اتصال كامپيوترهاست . اين توپولوژي (همبندي) معمولاً نوع كابل مورد استفاده را نيز تعيين ميكند .
توپولوژيهاي شبکه داراي انواع زير است :
1- توپولوژي BUS :
در يک شبکه خطي چندين کامپيوتر به يک کابل به نام BUS متصل ميشود. در اين توپولوژي رسانه انتقال بين کليه کامپيوتر ها مشترک است. توپولوژي BUS از متداولترين توپولوژيهاست که در شبکه هاي محلي مورد استفاده قرار ميگيرد. سادگي ، کم هزينه بودن و توسعه آسان اين شبکه از نقاط قوت توپولوژي BUS ميباشد. ضعف عمده اين شبکه اين است که اگر کابل اصلي Back bone که پل ارتباطي بين کامپيوتر هاي شبکه است ، قطع شود ، کل شبکه از کار خواهد افتاد.



2- توپولوژي رينگ - حلقوي :
در توپولوژي باس کامپيوتر ها توسط يک رشته سيم به يکديگر متصل ميشوند که آغاز و پايان آن سيستم توسط يک مقاومت 50 اهمي بسته شده است. در توپولوژي رينگ بجاي بستن دو سر سيم آنها را به يکديگر وصل نموده و تشکيل يک حلقه ميدهند. اين توپولوژي تمامي مزايا و معايب باس را دارد با اين تفاوت که کنترل مقاومت سيم استوار تر بوده و اتصال آغاز و پايان سيم گاهي اوقات به دليل فاصله زياد دو سر سيم مشکل ساز ميگردد.
3- توپولوژي هيبريدي :
سيستمي که از ترکيب حالت باس و ستاره اي پديد مي آيد هيبريدي نام دارد. در اين حالت برخي از مسير هاي شبکه به صورت باس و برخي ديگر بصورت ستاره اي ميباشند. معمول ترين طرح آن ، اتصال هاب ها بصورت باس و اتصال کامپيوتر ها بصورت ستاره اي به هاب مربوط به خودشان ميباشد.
4- توپولوژي ستاره اي :
شبکه هاي متوسط و بزرگ اغلب از توپولوژي ستاره اي استفاده ميکنند. در اين پيکر بندي از کابل و سخت افزار بيشتري استفاده ميشود اما مديريت آن آسانتر و احتمال خرابي آن کمتر است. کابل مورد استفاده توپولوژي ستاره اي اترنت کابل زوج بهم تابيده بدون حفاظ است. در پيکر بندي ستاره اي هر کامپيوتر به يک هاب متصل ميشود. يک سر کابل به کارت شبکه يک کامپيوتر متصل ميشود و سر ديگر آن به هاب که نقطه اتصال مرکزي کابل کشي شبکه را نزد هم ميکند متصل ميشود. هاب ها به اندازه هاي مختلف عرضه ميشوند و مدلهاي پيشرفته آنها ميتواند خطا هاي موجود در سيگنالها را تقويت کند. آماده سازي توپولوژي ستاره اي آسان است و عيب يابي در آن اسانتر از شبکه باس است چرا که يک کابل آسيب ديده تنها به روي يک کامپيوتر تاثير ميگذارد و از طرف ديگر کابل زوج بهم تابيده معمولاً گرانتر از کواکسيال است. توپولوژي ستاره اي به کابل بسيار زياد و يک هاب نياز دارد. تمامي اينها منجر به بالا رفتن هزينه شبکه ميشود با اين مزيت که اين روش بسيار مفيد است.
اتصال به اينترنت
تجهيزات سخت افزاري شبكه :
1- كارت رابط شبكه يا (NIC) براي هر يك از كامپيوترهاي شخصي
2- كابل كافي براي متصل كردن تمامي كامپيوترهاي شبكه مقدار و نوع كابل بستگي به توپولوژي شبكه دارد.
3- يك هاب در صورت انتخاب توپولوژي ستاره اي
نمايش كادر مكالمه :
براي نمايش کادر مکالمه ابتدا مسير زير را با هم طي مي كنيم :
Start/ Setting/ Control Panel/ Network ، بخش Configuration کادر مکالمه Network را براي نصب آدابتور سرويس گيرنده پروتکل و سرويس دهنده فعال کنيد. در بسياري از موارد Win 98 اين کار را برايتان انجام ميدهد.
Client/Server :
Client , Server دو جزء اصلي شبکه ميباشند که اينک به تعريف آنها ميپردازيم :
Server : کامپيوترهايي که منابع مشترک را در اختيار کاربران قرار ميدهند.
Client : کامپيوترهايي که به منابع مشترک ارائه شده از سوي Server دسترسي دارند.
تجهيزات استاندارد براي اتصال به اينترنت :
1- كامپيوتر
2- Modem و بعضي انواع اتصال، که اينها همه تجهيزات پايه و استاندارد هستند ولي اين تجهيزات براي برقراري تماس كافي نيست و احتياج به تلفن داريم
3- تلفن
براي دستيابي به Internet ، كامپيوتر، مودم و ارائه كنندگان سرويس اينترنت و اتصال تلفني نيازهاي اوليه هستند و بطور كلي هر چه مقدار RAM سرعت پردازنده و سرعت Modem بيشتر باشد سرعت بيشتر خواهد بود.
انجام كار :
براي استفاده از سرويسهاي اينترنتي نظير FTP, Gopher, Web و غيره نيازمند بهره گيري از برخي نرم افزار ها هستيم.
در آخرين مرحله که چگونگي نگهداري اطلاعات كامپيوترهاي سرويس گيرنده و سرويس دهنده اينترنت است، احتياج به شماره تلفن جايي كه ميخواهيم با آنجا ارتباط برقرار كنيم داريم پس در اينترنت نياز به آدرس داريم . چون براي ما امکان درک زبان اينترنت ( که همان زبان صفر و يک است ) وجود ندارد پس نياز به مترجم ( Browser) داريم. اين مترجم بصورت Packet ميباشد.
IP آدرس و DNS
آدرس در اينترنت يا Intenet Protocol :
همانطور که ميدانيد همه شماره هاي تلفن با يکديگر تفاوت دارند و همگي منحصر به فرد هستند. در شبکه جهاني اينترنت نيز هر کامپيوتر داراي شماره خاصي است که آدرس IP ناميده ميشود.
آدرس IP :
اين آدرس توسط پروتكل اينترنت IP براي شناسايي هر كامپيوتر روي اينترنت مورد استفاده قرار ميگيرد يك آدرس IP از 4 عدد تشكيل ميشود كه اين اعداد درباره صفر تا 255 تغيير كرده و توسط نقطه (.) از هم جدا ميشود (35.8.7.92) جلوتر به شرح مفصل آن ميپردازيم . كامپيوترها آدرس IP را چگونه به دست مي آورند؟ سازماني به نام Internic به ارائه دهندگان مختلف سرويس اينترنت( ISP ها) اين آدرسها را ميدهد و همانطور كه ممكن است پيش شماره تمام همسايه هاي شما مثلاً با عدد 624 شروع شود آدرس IP تمام كامپيوتر ها متصل به يك ISP نيز ممكن است با 35.8 شروع شود در حقيقت Internic معمولاً آدرس IP را بصورت مجموعه اي از آدرسها ارائه ميكند به عنوان مثال شركت Y تمام آدرسهاي IP كه با 35.8.7 شروع ميشوند را خريداري ميكند بنابراين ميتواند 255 آدرس IP مختلف را به افراد ارائه دهد. بعضي شركتها از اسامي دامنه ها براي پنهان كردن آدرسها IP استفاده ميكنند. نام دامنه نيز توسط Internic ثبت ميشود و نسخه انگليسي آدرس IP است . بعضي كامپيوترها (Domain Name Server) را به كار ميبرند كه همان آدرس اختصاري است كه براي دسترسي سريعتر به اينترنت از آن استفاده ميشود.
خلاصه اي از نامگذاري كامپيوترها بر روي اينترنت :
نامگذاري کامپيوتر ها در روي اينترنت بر اساس سيستمي از اعداد سلسله وار انجام ميشود به تمام كامپيوترهاي متصل به اينترنت يك آدرس عددي خاص (IP) تعلق ميگيرد. با استفاده از سيستم خطي نامگذاري حوزه اي اينترنت يا DNS ميتوان بين اين آدرسهاي عددي IP مثلا (128.113.10.5 ) نام كامپيوتر (ftp.rpi.edu( تناظر برقرار كرد. به جاي اعداد نا مفهوم از اسمهاي حرفي كه كاركردن با آنها بسيار ساده تر است استفاده نمود . تمام كامپيوترها در شبكه از چند قسمت تشكيل شده است كه هر قسمت به وسيله نقطه از قسمت ديگر جدا شده است . قسمت سمت راست بالاترين رده حوزه را مشخص ميكند كه مربوط به نوع سازمان يا موسسه اي است كه كامپيوتر مذبور به آن تعلق دارد.
علاوه براين هر شركت يا موسسه براي خود نامي انتخاب ميكند كه در قسمت سمت چپ قرار مي گيرد در ضمن هر شركت ميتواند نامهاي ديگري که بر اساس تقسيمات سازماني درون شركت انتخاب ميشوند مثلاً:
كامپيوتري به نام Mailer كه در دپارتمان CS موسسه آموزشي UWM است : Mailer.Cs.Uwm.edu نام دارد و اخيراً از كدهاي 2 حرفي نيز استفاده ميشود :